:: MojForum.net :: > :: Opšte teme :: > :: Astrologija :: > :: Prediktivna Astrologija :: (Moderator: TF 2008) Tema: Naučna otkrića

[Šmišonja]

Novembar 2009

Životi Zvezda

U toku ovog meseca naučnici su formirali najnovije teorije o nastanku mnogih Zvezda u našem Univerzumu. Kao što znamo, Zvezda je nebesko telo koje zrači sopstvenu svetlost. Zvezda je telo sferoidnog oblika koje se sastoji od vodonika i helijuma (i mali deo drugih elemenata) u stanju plazme (visoko jonizovanog gasa na velikoj temperaturi). Zvezda stvara energiju u svom jezgru termonuklearnim reakcijama; ta energija se prenosi u okolni prostor putem konvekcije i elektromagnetnog zračenja i čestica.

Većina atoma hemijskih elemenata težih od helijuma koji trenutno postoje u vasioni, kao i svi elementi teži od litijuma su nastali u središtima zvezda preko procesa nukleosinteze.
Najbliža zvezda Zemlji je Sunce, izvor svetlosti, toplote i života za našu planetu. Ostale zvezde (sa izuzetkom pojedinih supernovih) su vidljive samo tokom noći, kao sjajne tačke na nebu koje trepere usled efekta Zemljine atmosfere. U svakodnevnom govoru pod pojmom zvezde se ponekad smatraju i vidljive planete, pa čak i komete i meteori.
U našoj Galaksiji procenjuje se na ima oko 200 milijardi zvezda. Odnos sjaja i veličine zvezde prikazuje se Hercšprung-Raselovim dijagramom.

Formacija i evolucija Zvezda

Prema mišljenju astronoma zvezde nastaju u molekularnim oblacima, tj. veliki područjima neznatno velike gustine materije (mada još manje gustine od zemaljske vakuumske komore) i koje nastaju zbog gravitacione nestabilnosti unutar ovih oblaka koje pokreću udarni talasi iz supernove.
Zvezde provode oko 90% svoga "života" trošeći vodonik u procesu fuzije da bi proizvele helijum u reakcijama pod visokim pritiskom u blizini jezgra. Za ovakve zvezde se kaže da su to zvezde glavnog niza.
Male zvezde, koje se nazivaju crvenim patuljcima sagorijevaju svoje gorivo vrlo sporo za najmanje od sto do bilion godina. Na kraju svojih života postaju sve tamnije i tamnije i potom postaju crni patuljci.
Pošto većina zvezda potroši svoje zalihe vodonika, ulzi u nestabilnu fazu sagovrevanja helijuma, i tad njihovi spoljni slojevi se šire i hlade, pa tako formiraju crvene džinove. (Za nekih 6 milijardi godina kada Sunce postane crveni džin, spržiće planete Merkur i Veneru.) U međuvremenu se jezgro dovoljno kompresuje kako bi mogla započeti nuklearna fuzija daljih elemenata, a zvezda se pregrejava i sabija. (Teže zvezde proizvode u procesu fuzije i teške elemente, zaključno do gvožđa.)

Zvezda prosečne veličine će zatim raspršiti svoje spoljne slojeve praveći tako planetarnu maglinu. Jezgro koje preostaje će postati mala loptica degenerisane materije ne dovoljno masivna za dalji proces fuzije i koju održava degenerativni pritisak. Ovakav objekat se zove beli patuljak. Potom, kako vreme odmiče, će e dovoljno ohladiti i na kraju će se pretvoriti u crnog patuljka.
Kod većih zvezda fuzija se odvija dok se ne završi sažimanje uzrokujući te eksploziju te zvezde i nastanak supernove. Ovo je jedini kosmički proces koji se dešava tokom ljudskog veka. Tokom istorije su opservirane kao "nove zvezde" kojih nije bilo pre. Većina zvezdane materije se rasprši tokom eksplozije formirajući maglice (poput Rak magline), a njeni ostaci kolabiraju u neutronsku zvezdu (pulsar ili rendgenski raspršivač, ili u slučaju većih zvezda u crnu rupu. U sastav raspršenih spoljnih slojeva ulaze i teški elementi od koji često grade nove zvezde ili planete. Ispuštena materija iz supernove i zvezdani vetar velikih zvezda igraju ključnu ulogu u oblikovanju međuzvezdane sredine. Zvezdana evolucija uglavnom objašnjava nastanak i nestanak zvezda.

[Šmišonja]

Decembar 2009

Otkrivanje Novih Svetova

U toku 2009 naučnici su otkrili čak preko 400 novih planeta u našem Univerzumu! Najveći broj tih planeta su gasovitog sastava kao što su Jupiterovi džinovi. NASA naučnici su lansiranjem Keplerovog šatla - teleskopa u toku 2009 godine uspeli da u isto vreme prouče čak 100,000 zvezda i veće i manje magnitude! Nauka i tehnološka otkrića su naravno odigrala veliku ulogu u proučavanju svega toga, a sve to možemo da zahvalimo Galileju koji je uz pomoć svog teleskopa 1609 godine prvi počeo sa ovim hrabrim avanturističkim pohodom. Zbog toga se u Decembru i održala proslava 400 godina astronomije u čast Galileja

Današnji astronomi nastavljaju njegov san o proučavanju Kosmosa i traženju nove planete (planeta) gde će ljudski rod moći da se nastani (ili pak da pronadju nove forme života i tako upotpune svoje znanje o nastanku Čovečasntva i celog Univerzuma).